แหะๆเดือนนี้ยุ่งจังเลยครับ

สมัยเมื่อผมเป็นละอ่อนเรียนปริญญาตรีวิศวะคอมพิวเตอร์ ที่ ม.นเรศวร เดือนกันยายนโดยเฉพาะสองอาทิตย์สุดท้าย มันเป็นสัปดาห์นรกของผมเลย.... งานมาจากไหนมากมาย...จะมาสุมอยู่ในช่วงนี้...ไหนจะอ่านหนังสือไม่ทันอีก.....แต่ปัจจุบันนี้ด้วยสถานะหนุ่ม ป.โท ขืนทำแบบนั้นอีกได้อายเด็กแน่ ผมเลยพยายามเคลียงานต่างๆๆไม่ให้มันสุมอยู่ในช่วงนี้อีก เมื่อวันจันทร์ที่ 17 หลังจากทดสอบเพื่อเลือกลงภาษาอังกฤษ ก้อ ไปหาสุดหล่อจุลจักร เพื่อจะไปจุฬาฯ แต่คิดอีกทีขี้เกียจนอนค้างเลยตัดสินใจไปวันรุ่งขึ้น จุฬาฯที่ผมจินตนาการ คิดคงมีแต่ตึกอยู่ใจกลางเมือง มีแต่สาวน่ารัก แต่พอไปถึงจริง มันก้อตรงข้าม นิดหน่อย จุฬาฯดูร่มรื่นมาก ต้นไม้ใหญ่ๆครึ้มเชียว อาจเพราะมหาวิทยาลัยสร้างมานาน เกือบร้อยปี ผิดกะลาดกระบังเลย ต้นไม้ที่นั้นหายาก มาก
แต่สาวๆจุฬา ก้อมีน่ารักไม่น่ารักผสมกันไป แสดงว่าเค้าคัดให้เด็กที่น่ารักเท่านั้นจึงจะออกนอกมหาลัยแน่ๆๆฮาเพราะเมื่อก่อนนั่งรถไฟฟ้า เดินห้าง เจอเด็กติดเข็มพระเกี้ยวไหงมีแต่ ขาวหมวย เอ็กซ์ หว่า อิๆๆ ตกลงผมจะไปหางานวิจัย หรือไปหลีเด็กเนี่ย ฮาๆ แต่ว่าไปแม่ทูลหัวผม....น้องนุ้ย....ก้อเกือบไปเป็นสาวจุฬาแล้วเหมือนกันนะ..น้องนุ้ยผมเคยเอนท์ใหม่ ติดที่ วิทยาศาสตร์ จุฬา ด้วย ไปซื้อเสื้อ เข็ม จองหอพักแระ แต่ เจอละอ่อนอุตรดิตถ์ทั้งขอร้อง และ ร้องไห้ น้องนุ้ยเลย ต้องอยู่เป็นนิสิต ม.นเรศวรต่อพร้อมกะผม อิๆๆ