เหตุผลที่..ผมไล่เลขาออก..!!!!
อาทิตย์ที่แล้วเป็นวันเกิดของผม......เป็นเช้าที่ผมตื่นมาแล้วรู้สึกไม่ค่อยดีซักเท่าไหร่จากนั้นผมก็เลยลงไปทานอาหารเช้า….โดยหวังว่าภรรยาผมจะแฮปปี้เบิร์ดเดย์กับผม
แต่กลับกลายเป็นว่าเธอไม่แม้แต่จะอรุณสวัสดิ์ผม
รวมทั้ง...ลูกผม....ก็ไม่ได้พูดอะไรซักคำเลย
จากนั้นผมก็ไปออฟฟิศด้วยความรู้สึกค่อนข้างแย่
พอผมไปถึงออฟฟิศ…เจน เลขาผมก็เข้ามาทักว่า
สวัสดีค่ะเจ้านาย... แล้วก็..สุขสันต์วันเกิดนะคะ
ผมก็รู้สึกดีที่ว่าอย่างน้อยก็มีซักคนที่จำวันเกิดผมได้น่า
จากนั้นผมก็ทำงานไปเรื่อยๆ…
แล้วเจน ก็มาชวนผมไปกินข้าวเที่ยงกันมั้ยค่ะ..แค่ฉันกับคุณ
พอได้ยินอย่างนั้น ผมก็ตอบไปว่า...เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ผมได้ยินตั้งแต่เช้าเลยนะ..
จากนั้นเราก็ไปทานข้าวเที่ยงกัน
แต่เราไม่ได้ไปที่เราไปกินกันตามปกติ
เจนเลือกร้านที่ค่อนข้างเงียบๆ (เป็นส่วนตัว)หน่อย
แล้วเราก็เลือกโต๊ะเฉพาะไว้
เราก็สั่งไวน์นี่มาดื่มกันคนละสองแก้ว
จากนั้นระหว่างทางกลับไปออฟฟิศ
เจนบอกกับผมว่า วันนี้อากาศดีจริงๆเลย
เราคงไม่ต้องรีบกลับกันไปที่ออฟฟิศจริงๆใช่มั้ยเนี่ย
ผมก็ตอบไปว่า อืม คงไม่จำเป็นมั้ง ว่าแต่ เจน คุณคิดว่าไงล่ะ
เจนเลยตอบว่า งั้นแวะไปอาพาร์ทเม้นชั้นก่อนมั้ยล่ะ อยู่แค่ตรงหัวมุมด้านหน้านี่เอง
พอเราไปถึงอาพาร์ทเม้นของเจน
เจนก็บอกกับผมว่า บอสค่ะคุณคงไม่ว่าอะไรใช่มั้ยถ้าฉันจะเข้าไปในห้องนอนซักพักนึงก่อน แล้วจะกลับมาหาบอสนะคะ
ผมก็ตอบ ..
โอเค
.. ไปแบบตะกุกตะกัก ไม่มั่นใจเจนก็เข้าไปในห้องของหล่อนแป๊ปนึง
จากนั้นเธอก็ออกมา พร้อมกับเค๊กวันเกิดก้อนใหญ่
พร้อมกับ ภรรยาผม ลูกๆผม เพื่อนๆของผมเป็นขโยง
เพื่อนร่วมงาน แล้วทุกคนก็ร้องเพลง สุขสันต์วันเกิดให้ผม..
..แล้วผมก็นั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น
..บนโซฟาของเจน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น