เฮ้อเดือนตุลาฝันหวานผ่านไปเร็วจริง

เดือนตุลาฝันหวานผ่านไปเร็วจริง...แป๊บเดียวเองอะ...จำได้ว่าได้อยู่บ้านกินกับข้าวฝีมือแม่...ได้ไปเที่ยวกะน้องนุ้ย...ได้แกล้งไอ้ส้มน้องสาว....ได้เล่นกะน้องหมา(ไอ้หมีกะป้าไซ)อยู่เลย....อยู่บ้านนานๆๆชักขี้เกียจแล้ว...ยิ่งตอนนั่งรถกลับลาดกระบังดูเหงาๆไงก้อไม่รู้....เหอๆๆหนุ่ม ป.โท พระจอม สู้ๆๆ..เก็บความตั้งใจ ใส่เต็มกระเป๋า..แล้วก้าวต่อไป ให้โลกรู้ว่าเด็กเต่าไหนั้นเก่ง...ฮาๆๆ แล้วจะเอาปริญญญามหาบัณฑิต พระจอมเกล้าฯลาดกระบัง มาฝากพ่อกะแม่นะคับ